قرآن و نيروى جاذبه : بنابراين آيهء فوق پرده از چهرهء دو اصل مهم علمى : 1 - حركت سريع زمين ، 2 - و نيروى جاذبهء آن برداشته است ، بويژه اصل دومين كه سررشته و مبناى تمامى علوم و اختراعات بشرى بشمار است ، چنان كه گروهى از دانشمندان بدين حقيقت معترفند ، و براستى جالبترين نمودارى كه در تمامى سخنان از آغاز بشريت تاكنون دربارهء حركت و نيروى جاذبهء زمين به چشم مىخورد همين جمله است ، كه در آيهء كفات آمده ، و كيهان‌پيماى ما در اين آيه به پرنده‌اى مانند شده كه بهنگام پرواز بالهاى خود را جمع مىكند ، چنان كه گروهى از پرندگان بدين منوال پرواز مىكنند ، و از اين‌رو بر سرعتشان نيز افزوده مىشود . گرچه زمين ما بال ندارد ، ولى داراى نيروئى بهتر و قوىتر از بال ( جاذبه ) مىباشد كه اعتدال و نظمش را در حركات گوناگون نگهبانست . پرندگان بهنگام جمع كردن بالهاى خود چيزى را بجز تعادل خود حفظ نميكنند ، ولى كيهان‌پيماى ما سرنشينان گوناگون خود را از جاندار و بيجان ( احيائا و امواتا ) با نيروى مرموز جاذبهء خود با كمال مهربانى نگهبانست . سرنشينان زنده اين كيهان‌پيما دور نيست كه مقصود از زنده در اينجا موجوداتى باشند كه داراى احساس و اراده بوده و به همين لحاظ هم مىتوانند خود را ضبط كنند . ولى هر اندازه موجودى زنده نيرومند باشد كجا تواند خود را بر گردهء اين هواپيماى سريع السير ضبط كند .